المپیک زمستانی میلان–کورتینا ۲۰۲۶ هنوز بهطور رسمی آغاز نشده، اما نخستین تصویر تلخ این رویداد بزرگ ثبت شد؛ سقوط شدید لیندزی وون، اسطوره اسکی آلپاین جهان، که به احتمال فراوان پایان دوران حرفهای او را رقم زد.
به گزارش پایگاه خبری ورزشهای زمستانی (wintersportsnews)، در جریان تمرینات و رقابت در پیست افسانهای المپیا دله توفانه در کورتینا دامپتسو، وان دچار سانحهای سنگین شد؛ سقوطی که سکوتی سنگین بر پیست حاکم کرد و فریادهای درد او، فضای مسابقه را در هم شکست. دقایقی بعد، انتقال این اسطوره آمریکایی با هلیکوپتر امداد، نگرانیها را به اوج رساند.
وون تنها یک هفته پس از پارگی رباط صلیبی زانوی خود در سوئیس، تصمیم گرفت در پنجمین المپیک دوران حرفهایاش به میدان برگردد؛ تصمیمی پرریسک که در نهایت به فاجعه انجامید. تصاویر ثبتشده از خانواده او در جایگاه تماشاگران، عمق این اتفاق تلخ را بهخوبی نشان میداد.
این اسکیباز ۴۰ ساله که بارها با مصدومیتهای سنگین دستوپنجه نرم کرده بود، با اتکا به جراحیهای پیشرفته و بازسازی زانوی راست خود با فناوریهای نوین، بار دیگر به میادین بازگشته و حتی شمار پیروزیهایش در جام جهانی را به ۸۴ برد رسانده بود. بازگشتی که بسیاری آن را یکی از شگفتیهای تاریخ اسکی آلپاین میدانستند.
با این حال، سقوط جدید در پیست کرانس مونتانا و سپس حادثه شدید در توفانه، به نابودی رباط صلیبی پای چپ او انجامید؛ آسیبی که ادامه رقابت در بالاترین سطح را تقریباً ناممکن میکند. وون با وجود همه هشدارها، در نقطه شروع سراشیبیای ایستاد که حتی برای آمادهترین ورزشکاران جهان نیز چالشبرانگیز است.
لیندزی وون یکی از پرافتخارترین اسکیبازان تاریخ به شمار میرود؛ ورزشکاری که موفق شد در هر پنج رشته جام جهانی اسکی آلپاین به پیروزی برسد. کارنامه او شامل ۲۰ گوی بلورین، سه مدال المپیک و هشت مدال جهانی است و شهرتش فراتر از پیستهای اسکی، به دنیای رسانه، مستند و فرهنگ عمومی راه یافته است.
اگرچه هنوز بیانیه رسمی درباره آینده ورزشی او منتشر نشده، اما این سقوط سنگین میتواند بهعنوان اولین تراژدی بزرگ المپیک زمستانی میلان–کورتینا ۲۰۲۶ در حافظه ورزشهای زمستانی ثبت شود؛ پایانی تلخ برای اسطورهای که بیش از دو دهه، نامش مترادف با جسارت، بازگشت و مبارزه بود.