بازیهای المپیک زمستانی ۲۰۳۴ احتمالا میتواند آبوهوای یوتا را تغییر دهد.
به گزارش پایگاه خبری ورزشهای زمستانی (wintersportsnews)، سه پژوهشگر دانشگاه ایالتی یوتا معتقدند بازیهای المپیک و پارالمپیک زمستانی ۲۰۳۴ میتواند به محرکی جدی برای مقابله با یکی از مشکلات دیرینه این ایالت، یعنی آلودگی هوا، تبدیل شود و میراثی فراتر از رقابتهای ورزشی برای منطقه به جا بگذارد.
ادوین استفورد، رزلین برین و رندی مارتین در پژوهشی با عنوان «المپیک زمستانی یوتا ۲۰۳۴؛ به جا گذاشتن میراثی ماندگار از هوای پاک» که در ماه اوت در نشریه Sustainability and Climate Change منتشر شد، مجموعهای از راهکارها را برای استفاده از فرصت میزبانی بازیها در جهت بهبود بلندمدت کیفیت هوای یوتا ارائه کردهاند.
به اعتقاد این پژوهشگران، یکی از مهمترین مزیتهای یوتا، فاصله زمانی قابل توجه تا برگزاری بازیهای زمستانی ۲۰۳۴ است.
این بازه زمانی به مسئولان اجازه میدهد پروژههای مرتبط با المپیک را به بستری برای آزمایش و اجرای سیاستهای محیطزیستی پایدار تبدیل کنند.
پژوهش انجامشده هشت حوزه اصلی برای اقدام را مطرح میکند که از جمله آنها میتوان به برقیسازی سیستم حملونقل و ساختمانها، توسعه شبکه ایستگاههای شارژ خودروهای برقی، افزایش تولید انرژیهای تجدیدپذیر، اجرای برنامههای آموزشی درباره آلودگی هوا، گسترش سامانههای پایش کیفیت هوا، احیای دریاچه بزرگ نمک و توسعه زیرساختهای سبز اشاره کرد.
اهمیت این موضوع در مناطق «واسچ فرانت» و «واسچ بک» بیشتر است؛ مناطقی که بخش قابل توجهی از برنامه بازیهای المپیک زمستانی ۲۰۳۴ به آنها وابسته خواهد بود.
مجموعههایی مانند پارک المپیک یوتا، پیست دیر ولی، پارک سیتی مانتین و سولجر هالو در میدوی از جمله مکانهایی هستند که انتظار میرود میزبان رشتههایی مانند اسنوبرد، اسکی فریاستایل، پرش با اسکی، نوردیک ترکیبی و ورزشهای سورتمهای باشند.
رندی مارتین، استاد گروه مهندسی عمران و محیطزیست دانشگاه ایالتی یوتا، یکی از چالشهای مهم منطقه را پدیده وارونگی دما در فصل زمستان میداند؛ شرایطی که میتواند آلایندهها را در منطقه واسچ فرانت محبوس کند.
او توضیح داده است که امکان تغییر ساختار یا شدت پدیده وارونگی وجود ندارد، اما میتوان میزان و نوع آلایندههایی را که در چنین شرایطی در هوا تجمع میکنند، کاهش داد. به همین دلیل، توسعه شبکه پایش کیفیت هوا در اطراف محلهای برگزاری رقابتهای المپیک از سالها قبل از آغاز بازیها یکی از پیشنهادهای اصلی پژوهشگران است.
راهاندازی این شبکه در سالهای آینده میتواند اطلاعات پایه و دقیقی درباره شرایط آلودگی هوا فراهم کند و امکان مقایسه کیفیت هوا در دورههای قبل، هنگام برگزاری و پس از پایان بازیهای المپیک زمستانی را در اختیار پژوهشگران و سیاستگذاران قرار دهد.
از این منظر، بازیهای زمستانی سالتلیکسیتی-یوتا ۲۰۳۴ میتواند علاوه بر یک رویداد بزرگ ورزشی، به آزمایشگاهی واقعی برای سنجش اثربخشی سیاستهای محیطزیستی تبدیل شود.
مارتین معتقد است قرار گرفتن سالتلیکسیتی و منطقه واسچ فرانت در مرکز توجه جهانی در جریان بازیهای المپیک میتواند سرعت اجرای اقداماتی را افزایش دهد که یوتا در هر صورت برای بهبود وضعیت محیطزیست خود به آنها نیاز دارد.
ادوین استفورد، استاد بازاریابی در مدرسه کسبوکار هانتسمن، نیز از زاویه دیگری به این موضوع نگاه میکند.
به گفته او، بازیهای المپیک میتوانند به ابزاری برای تحقق اهداف سیاستگذاری تبدیل شوند، زیرا توجه عمومی، منابع مالی و ضربالاجلهای مشخص را در یک بازه زمانی معین متمرکز میکنند.
از نگاه پژوهشگران، همین ویژگی میتواند بازیهای زمستانی ۲۰۳۴ را به فرصتی استثنایی برای ایجاد تغییراتی تبدیل کند که آثار آنها بسیار فراتر از مراسم اختتامیه المپیک باقی بماند.
در این میان، نسل جوان نیز بخش دیگری از برنامه پیشنهادی را تشکیل میدهد. قرار است یک رقابت آموزشی در سال جاری با بخشی ویژه مرتبط با بازیهای ۲۰۳۴ برگزار شود تا دانشآموزان برای طراحی پیامهای عمومی با محور ارتباط میان المپیک و هوای پاک ایدهپردازی کنند.
پژوهشگران تأکید دارند نوجوانانی که امروز در این برنامهها شرکت میکنند، در زمان برگزاری المپیک ۲۰۳۴ به بزرگسالانی تبدیل خواهند شد که ممکن است به عنوان داوطلب، نیروی اجرایی یا حتی مدیران و رهبران جوامع محلی در بازیها نقش داشته باشند.
این رویکرد، تعریف گستردهتری از «میراث المپیک» ارائه میدهد؛ میراثی که تنها به ورزشگاهها، زیرساختها و خاطرات رقابتهای زمستانی محدود نمیشود، بلکه کیفیت محیطزیستی را نیز دربرمیگیرد که پس از پایان بازیها برای ساکنان یوتا باقی خواهد ماند.
برنامه راهبردی بازیهای زمستانی یوتا ۲۰۳۴ نیز پیشتر بر استفاده از زیرساختهای موجود، کاهش هزینه ساخت تأسیسات جدید و تقویت برنامههای پایداری تأکید کرده بود.
برگزارکنندگان قصد دارند از مجموعههای بهجامانده از المپیک زمستانی سالتلیکسیتی ۲۰۰۲ استفاده گستردهای داشته باشند و در عین حال ابتکارات محلی و ایالتی مرتبط با پایداری و تغییرات اقلیمی را تسریع کنند.