المپیک زمستانی همواره به شهرهایی وابسته بوده که زمستانهای سردِ پایدار و بارش طبیعی برف داشتهاند. اما با تشدید تغییرات اقلیمی و افزایش انتشار گازهای گلخانهای، تعداد شهرهای مناسب برای میزبانی این رویداد جهانی رو به کاهش است.
به گزارش پایگاه خبری ورزشهای زمستانی(wintersportsnews)، مطالعهای که در نشریه Current Issues in Tourism منتشر شده، ۹۳ سایت میزبان فعلی و بالقوه را در سناریوهای مختلف انتشار گازهای گلخانهای بررسی کرده است. این پژوهش ارزیابی میکند که آیا این شهرها در دهههای آینده میتوانند دمای زیر صفر و برف طبیعی کافی برای برگزاری ایمن رقابتها را تضمین کنند یا خیر. یافتههای این تحقیق توسط وبسایت Statista نیز بهصورت اینفوگرافیک منتشر شده است.
بر اساس نتایج، بسیاری از میزبانان پیشین اکنون در منطقه «مرزی» قرار گرفتهاند؛ جایی که پایداری برف طبیعی دیگر تضمینشده نیست. در بازه زمانی ۲۰۷۱ تا ۲۱۰۰ و در صورت تداوم سناریوی انتشار بالای گازهای گلخانهای، تنها پنج درصد از شهرهای میزبان دارای «قابلیت اطمینان بالا» خواهند بود، در حالی که ۶۷ درصد آنها غیرقابل اتکا پیشبینی میشوند.
تفاوت سناریوهای انتشار در چیست؟
این مطالعه دو آینده متفاوت را مدلسازی کرده است؛ یکی همسو با اهداف توافق پاریس با کاهش انتشار کربن، و دیگری مبتنی بر روند فعلی انتشار بالا. در سناریوی کمانتشار، شمار بیشتری از شهرها تا اواخر قرن شرایط لازم برای میزبانی را حفظ میکنند. اما در سناریوی انتشار بالا، بسیاری از مکانهای سنتی و شناختهشده المپیک زمستانی به رده «غیرقابل اطمینان» سقوط میکنند.
در بازه ۱۹۸۱ تا ۲۰۱۰، حدود ۴۳ درصد از شهرهای میزبان از نظر اقلیمی «مناسب» ارزیابی میشدند و تنها ۱۹ درصد در وضعیت غیرقابل اطمینان قرار داشتند. اما این نسبتها در سناریوی انتشار بالا برای سالهای پایانی قرن بهطور چشمگیری تغییر میکند و حتی در خوشبینانهترین حالت نیز کاهش قابل توجهی در تعداد سایتهای مطمئن دیده میشود.
کدام مناطق تابآورترند؟
بر اساس این تحقیق، مناطق مرتفع کوهستانی و اقلیمهای قارهای سردتر نسبت به سایتهای کمارتفاع یا مناطق نزدیک به دریا، ثبات اقلیمی بیشتری دارند. برای مثال، برخی مناطق مرتفع در رشتهکوههای آلپ و بخشهایی از آمریکای شمالی که دورههای سرمای پایدار دارند، تابآوری بیشتری نشان میدهند. با این حال، حتی این مناطق نیز در صورت تشدید گرمایش جهانی با کاهش قابلیت اطمینان روبهرو خواهند شد.
تغییر رویکرد در انتخاب میزبان
این تحولات اقلیمی بر سیاستهای کمیته بینالمللی المپیک نیز تأثیر گذاشته است. اولویت دادن به زیرساختهای موجود، توجه به قابلیت اطمینان اقلیمی و حتی بحث درباره چرخش میزبانی میان تعداد محدودی از مکانهای مطمئن، از جمله راهکارهای مطرحشده برای کاهش ریسک بازیهای آینده است.
در صورت ادامه روند گرمایش زمین، المپیک زمستانی ممکن است در دهههای آینده به گروه کوچکی از مناطق خاص در جهان محدود شود؛ سناریویی که نشان میدهد سیاستهای اقلیمی امروز، مستقیماً آینده ورزشهای زمستانی را رقم خواهند زد.